يافت . همچنين عبد اللّه بن مصعب بن ثابت بن عبد اللّه بن زبير و مغيره بن عبد الرحمن بن حارث بن عياش مخزومى معروف بحزامى كه در سنه صد و بيست و چهار متولد شده بود و حجاج ، صواف كه فرزند ابو عثمان ميسره بود وفات يافتند ( عياش ) با شين نقطه زير ( حزامى ) با حاء بىنقطه و زاء . سنه صد و هشتاد و شش بيان اتحاد و مسالمت حكم با عم خود عبد اللّه در آن سال حكم بن هشام بن عبد الرحمن امير اندلس با عم خود عبد اللّه بن عبد الرحمن بلنسى متحد و متفق گرديد . سبب اين بود كه چون عبد اللّه خبر قتل برادرش سليمان را شنيد سخت ترسيد و در شهر بلنسه ماند ( از تحريك فتنه پرهيز كرد . نزد حكم رسولى فرستاد و اظهار اطاعت و انقياد نمود . گفته شد : خود حكم نزد او رسول فرستاد و طاعت وى را درخواست كرد و به او اموال بسيار داد . بفرزندان او هم مال داد عبد اللّه تن بمسالمت داد . يحيى بن يحيى يار و همكار مالك ( ابن انس رئيس مذهب مالكى ) و جمعى از علماء واسطه صلح بودند . حكم هم خواهران خود را بپسران او بزنى داد . عبد اللّه هم نزد او رفت و او را گرامى داشت و بر مقام و جاه او افزود و تعظيم كرد و براى او و فرزندانش وظايف و اموال بسيار معين نمود . گفته شد آغاز صلح در آن سال بود ولى عهد نامه صلح در سنه صد و هشتاد و هفت نوشته شد و صلح حقيقى هم در سال مذكور منعقد گرديد . بيان سفر حج رشيد و نوشتن عهدنامه ولايت‌عهد در آن سال هارون الرشيد امير الحاج شد و از محل انبار سوى مكه رخت بست .